Verandering in de tuin
Blog: 7 september 2026
De Edese Atelierroute
Het weekend van 22 en 23 september begon met een lichte spanning. Het was de allereerste keer dat ik meedeed aan de Atelierroute in Ede, en ik wist eerlijk gezegd niet goed wat ik kon verwachten. Mijn buurvrouw, een doorgewinterde deelnemer, had me wel een idee gegeven van de gemiddelde bezoekersaantallen, maar de werkelijkheid zou alles overtreffen. We ginnen uiteindelijk ruim over de 400 bezoekers heen.
Wekenlang stond alles in het teken van de voorbereiding. Er moesten genoeg unieke, prachtige glaskunstwerken zijn om tentoon te stellen. En minstens zo belangrijk: hoe richt je de ruimte optimaal in? Het weer speelde daarin een cruciale rol. Bij mooi weer kon de tuin immers getransformeerd worden tot een verlengstuk van de galerie, dus ook de tuin had nog wel wat aandacht nodig. Mijn atelier werd grondig opgeruimd en de aparte expositieruimte klaargemaakt—alles bij elkaar een flinke klus, maar wel een met een missie.
Om de ervaring compleet te maken, wilde ik de bezoekers warm verwelkomen met een hapje en een drankje. Ik besloot een aantal verse appeltaarten te bakken. Niet alleen een gastvrij gebaar, maar ook een speelse manier van stylen: de taarten stonden prachtig op mijn eigen glazen taartschalen.
En toen sloeg de klok de start van het weekend. Van het allereerste moment op zaterdag tot de allerlaatste bezoeker op zondag was het een onafgebroken stroom van mensen. Geen seconde tijd om even te zitten, maar wat een heerlijke dynamiek! De sfeer was ontzettend gezellig, de reacties op mijn werk waren hartverwarmend en enthousiast en er werd bovenal veel gekocht. Alle inspanningen van de weken ervoor vielen op hun plek. Het was een doorslaand succes dat smaakt naar veel meer.
De volgende stap laat niet lang op zich wachten: op 19 en 20 december sta ik op de sfeervolle Winterfair bij Kasteel Rosendael in Rozendaal. Met de geweldige energie van Ede nog vers in het geheugen ga ik vol inspiratie aan de slag met de voorbereidingen. Hopelijk wordt het net zo’n succes—kom je ook een kijkje nemen?
Het is alweer even geleden dat mijn laatste blog verscheen. De afgelopen tijd is voorbijgevlogen en er is ontzettend veel gebeurd.
Een van de grootste projecten was de plaatsing van mijn nieuwe atelier. Een droom die langzaam werkelijkheid wordt en waar ik de komende tijd met heel veel plezier nieuwe glasobjecten zal maken. Maar eerlijk is eerlijk: niet alles stond in het teken van bouwen en creëren.
We hebben namelijk afscheid moeten nemen van onze geliefde poes Pepper. Mijn trouwe maatje, die altijd in mijn buurt was. Terwijl ik aan het werk was, lag ze het liefst op schoot of liep ze de hele dag achter me aan. Pas toen ze ernstig ziek bleek te zijn, beseften we hoe kwetsbaar het leven van een poes kan zijn. Haar liefdevolle aanwezigheid en gezellige gezelschap laten een leegte achter die nog iedere dag voelbaar is. Ik mis haar enorm.
Ondanks het verdriet zijn we ook volop bezig geweest met het inrichten van de nieuwe plek. Zoals velen inmiddels weten, probeer ik zo duurzaam mogelijk te werken. Daarom hebben we het hout van mijn oude atelier een tweede leven gegeven als praktische opbergruimte. Ook de tegels die onder het oude huisje lagen, vormen nu een nieuw terras in de tuin. Het geeft veel voldoening om bestaande materialen opnieuw te gebruiken in plaats van iets nieuws aan te schaffen.
Nu de basis er ligt, is het tijd om de tuin weer haar charme terug te geven. Ik mis de idyllische uitstraling die het oude plekje had. De blauwe regen die sierlijk over het dak hing, de seringen die het atelier omarmden… het had zoveel sfeer. Dat gevoel wil ik graag weer terugbrengen. Er is dus nog genoeg te doen.
Ook over de kleur van het nieuwe atelier ben ik nog niet helemaal tevreden. Hij is net iets te warm, iets te oranje naar mijn smaak. Een nieuwe verflaag staat daarom zeker nog op de planning.
Stap voor stap krijgt alles steeds meer vorm. Ik kijk ernaar uit om in mijn volgende blog het complete plaatje te laten zien. Hopelijk is de tuin dan weer net zo uitnodigend als vroeger en voelt het atelier echt als thuis.
En voordat ik het vergeet: op 22 en 23 augustus doe ik mee aan de Edese Atelierroute. Je bent van harte welkom om een kijkje te komen nemen, mijn werk te bekijken en natuurlijk het nieuwe atelier met eigen ogen te zien. Ik ontmoet je graag!
5 jun 2026 12:01
Duik in de wereld van Deessign Glass Art en ontdek de verhalen achter onze unieke creaties. Laat je inspireren door de schoonheid van hergebruikt glas en de kunst van het transformeren.

Welkom op de gloednieuwe blog van Deessign.nl!
Vanaf nu neem ik je regelmatig mee achter de schermen van mijn passie: glaskunst. Maar niet zomaar glaskunst. Misschien heb je de term 'second life glass' al op de website voorbij zien komen. Wat houdt dat nu precies in en waarom klopt mijn hart sneller voor glas met een geschiedenis?
Verstoffen in de kast, op zolder, in de kelder of schitteren in het licht? Als je weleens in de kringloopwinkel rondloopt, herken je het vast: schappen vol oud glaswerk. Vintage schalen, vergeten vazen of uniek Boheems glas dat ooit iemands pronkstuk was, maar nu staat te verstoffen. Waar een ander er misschien een oudbollig gebruiksvoorwerp in ziet, zie ik een schat aan mogelijkheden.

Het is mijn sport en passie om mooie vintage glasstukken op te sporen en te redden. Het herontdekken en transformeren van dit glas is wat mij drijft. Thuis in mijn atelier ga ik dan aan de slag met al mijn gevonden schatten. Door middel van fusing en UV-verlijming maak ik er unieke, moderne, sprankelende kunstobjecten van, die klaar zijn voor weer een nieuw leven. Geen twee stukken zijn hetzelfde, wat elk object werkelijk uniek maakt.

Door te werken met bestaand glas, kies ik bewust voor duurzaamheid. In plaats van nieuwe grondstoffen te verbruiken, blaas ik nieuw leven in wat er al is. Zo haal je niet alleen iets moois en handgemaakt in huis, maar ook een object met een verhaal en een milieubewust tintje. Dit is wat onze blog anders maakt: we delen niet alleen de esthetiek, maar ook de filosofie achter elk stuk.